به‌عنوان مدیرعامل شرکت توسعه سرمایه ثروت اندیشان ماهور، یکی از پروژه‌هایی که همیشه برای من و تیمم اهمیت ویژه‌ای داشته، تجهیز کامل بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) یک مرکز درمانی بزرگ در تهران بود. این پروژه نه تنها از نظر فنی و اجرایی پیچیده بود، بلکه از نظر زمانی نیز شرایط خاصی داشت و ما باید در کوتاه‌ترین زمان ممکن، بهترین کیفیت را ارائه می‌دادیم.

وقتی این پروژه به ما واگذار شد، اولین اقدام ما بررسی دقیق نیازهای بیمارستان و برگزاری جلسات متعدد با مدیران و کادر درمانی بود. آن‌ها نگرانی‌های خود را درباره کمبود تجهیزات مدرن و نیاز به دستگاه‌های جدید بیان کردند. در همان جلسات اولیه، تیم فنی ما لیست کاملی از تجهیزات موردنیاز تهیه کرد؛ تجهیزاتی شامل تخت‌های بیمارستانی هوشمند، مانیتورینگ‌های چندمنظوره، دستگاه‌های تنفس مصنوعی پیشرفته و سیستم‌های پشتیبانی حیاتی.

یکی از چالش‌های اصلی این پروژه، محدودیت زمانی بود. بیمارستان از ما خواسته بود که ظرف سه ماه کل بخش ICU تجهیز و آماده بهره‌برداری شود. برای تحقق این هدف، ما چند تیم کاری تخصصی تشکیل دادیم: یک تیم برای تأمین و خرید تجهیزات، یک تیم برای نصب و راه‌اندازی، و یک تیم پشتیبانی فنی برای آموزش پرسنل. تقسیم کار دقیق و مدیریت زمان باعث شد هیچ بخشی از پروژه عقب نماند.

در مرحله تأمین تجهیزات، ما با چندین تولیدکننده و تأمین‌کننده داخلی و خارجی وارد مذاکره شدیم. هدف ما همیشه این است که بهترین کیفیت را با مناسب‌ترین قیمت در اختیار مشتری قرار دهیم. برای برخی تجهیزات مانند مانیتورینگ بیماران و تخت‌های ICU، نیاز به واردات داشتیم. هماهنگی با گمرک و ترخیص کالا در کوتاه‌ترین زمان یکی از قسمت‌های دشوار پروژه بود که خوشبختانه با تجربه و شبکه ارتباطی تیم بازرگانی‌مان به‌خوبی مدیریت شد.

بعد از ورود تجهیزات به کشور، تیم نصب و راه‌اندازی وارد عمل شد. یکی از نکاتی که همیشه برای ما اهمیت دارد، این است که تجهیزات پزشکی باید کاملاً استاندارد و دقیق نصب شوند، زیرا کوچک‌ترین خطا می‌تواند به سلامت بیماران آسیب بزند. برای همین در این مرحله نظارت مستقیم من و مدیر فنی شرکت وجود داشت. هر دستگاه بعد از نصب چندین بار تست شد تا مطمئن شویم همه چیز بدون نقص کار می‌کند.

مرحله پایانی، آموزش پرسنل بیمارستان بود. بسیاری از تجهیزات مدرن وارد شده بودند و پرستاران و پزشکان باید با نحوه کارکرد آن‌ها آشنا می‌شدند. ما چندین جلسه آموزشی حضوری برگزار کردیم و دفترچه‌های راهنما و ویدیوهای آموزشی هم در اختیارشان گذاشتیم تا هر زمان نیاز شد به آن‌ها رجوع کنند.

در نهایت، بعد از حدود دو ماه و نیم کار فشرده، پروژه با موفقیت کامل به بهره‌برداری رسید. برای من و تیمم، لحظه‌ای که دیدیم بخش ICU آماده خدمت‌رسانی به بیماران شد، بهترین پاداش بود. این تجربه به ما نشان داد که با برنامه‌ریزی دقیق، کار تیمی منسجم و تعهد به کیفیت، حتی بزرگ‌ترین پروژه‌ها هم می‌توانند در کوتاه‌ترین زمان ممکن و با بهترین نتیجه به پایان برسند.

امروز وقتی به آن پروژه نگاه می‌کنم، بیش از هر چیز به اعتماد بیمارستان و رضایت پرسنل آن افتخار می‌کنم. پروژه تجهیز بخش ICU برای ما فقط یک قرارداد کاری نبود، بلکه مسئولیتی انسانی و اجتماعی بود که با تمام توان انجامش دادیم.